Berekenen toeslag bij gebruik acceptgiro niet langer toegestaan?

Volgend artikel
16-09-2009

Recente berichtgeving in de media heeft voor verwarring gezorgd of het voor bedrijven nu wel of niet langer is toegestaan een toeslag te berekenen aan de consument bij het gebruik van de acceptgiro als betaalmethode. Berichtgeving hierover is gebaseerd op een uitspraak die de Rechtbank in Haarlem onlangs deed, waarbij zij oordeelde dat er voor de consument geen verplichting bestond deze extra kosten te betalen. Dit mede gezien het feit dat slechts twee betaalmethoden werden geboden.

Lees hier de details van deze zaak. Ook uitgevers berekenen veelal extra kosten indien de consument voor betaling van zijn abonnement kiest voor het gebruik van een acceptgiro. Is dit na deze uitspraak nog langer toegestaan? Het NUV is van mening dat dit onder bepaalde voorwaarden wel degelijk het geval is. Hieronder een advies hoe u hiermee in de praktijk het best zou kunnen omgaan om eventuele problemen te voorkomen.

Een gerechtelijke uitspraak is in principe natuurlijk bindend. Conform deze specifieke uitspraak is feitelijk nog een aantal alternatieven mogelijk, zoals het omdraaien en juist een korting geven bij het gebruik van automatische incasso, het vast versleutelen van de administratiekosten in het tarief en/of het ‘gratis’ aanbieden van acceptgiro als betaalmogelijkheid. Dit heeft natuurlijk wel als bijkomend effect dat in eerste instantie een hogere prijs gecommuniceerd dient te worden. Ook kunnen, voor zover mogelijk, betaalalternatieven worden aangeboden.

Het NUV adviseert hier in de praktijk vooral pragmatisch mee om te gaan en niet nu ineens het roer om te gooien. In de optiek van het NUV blijft het berekenen van extra kosten bij gebruik van de acceptgiro onder bepaalde condities nog steeds mogelijk.

Zorg voor transparantie

Zo is het allereerst belangrijk in de Algemene Voorwaarden en andere uitingen in ieder geval helder te zijn over welke betaalmogelijkheden er bij uw organisatie zijn en welke (extra) kosten hier eventueel mee gemoeid zijn (dit was in de betreffende zaak namelijk niet het geval). Op deze wijze kan de consument dan vooraf een bewuste keuze maken. Een belangrijk punt in de betreffende zaak was namelijk ook dat het ging om het ineens introduceren van extra (administratieve) kosten bij een bestaand/lopend contract, dat is iets anders dan dat dit transparant gebeurt bij aanvang van een contract/abonnement. Overigens heeft een consument bij eerdere betaling al blijk gegeven in te stemmen met de extra kosten. Wellicht kan bij het aanbod ook een positieve prikkel meegegeven worden: ‘Wist u dat het goedkoper is om te betalen via…’

Reageer adequaat en biedt alternatieven

Twee andere argumenten die de rechter in zijn beslissing mee woog: dat er onbetwist niet adequaat was gereageerd op de ontvangen klacht en dat er slechts twee betaalmogelijkheden werden aangeboden (waarbij er bij één sprake was van extra kosten en de consument op deze wijze feitelijk gedwongen werd tot het afgeven van een machtiging t.b.v. incasso).

Zorg dus dat op het moment dat in de praktijk eventueel toch een consument/klant klaagt over de extra (administratie)kosten ofwel daarmee samenhangend de geringe keuze in betaalmogelijkheden, dat dan vanuit de organisatie adequaat wordt gereageerd en alsnog ruimte wordt geboden voor betaling via een alternatief, hoewel dit misschien eerder niet actief werd aangeboden (maar ook niet, contractueel, werd uitgesloten).

Ook kunnen natuurlijk bij doorlopende abonnementen gemakkelijk meerdere betaalalternatieven aangeboden worden, bijvoorbeeld:

  1. Betalen per kwartaal met incassoprijs x
  2. Betalen per maand met incassoprijs y
  3. Betalen per kwartaal met acceptgiroprijs z
  4. Enzovoort

Dat is allereerst transparant en er worden meerdere alternatieven geboden. De consument kan op basis daarvan vooraf een bewuste keuze maken. Daar kan een rechter onmogelijk bezwaar tegen hebben.

Onderwerpen
    sluiten