Op 1 januari 2012 zijn de regels voor het verzenden van e-mails met reclame aangescherpt door de invoering van een nieuwe code Reclame via e-mail. Deze code, die onderdeel uitmaakt van de Nederlandse Reclame Code, vervangt de bestaande codes voor commerciële e-mail aan bedrijven én consumenten.

Dutch Dialogue Marketing Association heeft een heldere toelichting op de nieuwe code gepubliceerd. Het NUV adviseert de leden de code en toelichting goed door te nemen en procedures waar nodig tijdig aan te passen aan de nieuwe regels. Boetes van OPTA voor spam kunnen oplopen tot 450.000 euro per overtreding.

Hier volgt een samenvatting van de belangrijkste regels. Let op: de regels gelden voor zowel B-to-C- als B-to-B-reclame; tussen deze doelgroepen bestaat geen onderscheid meer.

Code E-mail per 2012

Toelichting op de Code E-mail

Abonnementen die voor 1 december 2011 al stilzwijgend zijn verlengd zijn op 1 december 2011 niet opeens ongeldig of opzegbaar geworden, zelfs niet wanneer de reparatiewet, die nog in de Eerste Kamer ligt, zou worden ingevoerd.

Dat zit zo: Martijn van Dam heeft die reparatiewet (32884) ingediend om art. 191 buiten toepassing te verklaren. Art. 191 geeft aan dat de wijzigingen in Afdeling 3 van titel 5 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek pas een jaar na het in werking treden van deze wijzigingen van toepassing zullen zijn op algemene voorwaarden die, op het tijdstip van het in werking treden van de wijziging, reeds door een partij in haar overeenkomsten worden gebruikt. Met andere woorden: de wet noodzaakt pas tot wijziging van reeds toegepaste algemene voorwaarden per 1 december 2012. De meeste aanbieders van abonnementen hebben echter al rekening gehouden met inwerkingtreding van de wet op hun algemene voorwaarden per 1 december 2011. Zij hebben hun voorwaarden daarom nu al aangepast aan de nieuwe wet en voor nieuwe abonnementen zijn er dan ook weinig problemen te verwachten met algemene voorwaarden die ongeldig zouden worden als de reparatiewet wordt aangenomen.

Gelukkig laat het reparatiewetsvoorstel art. 79 van de overgangswet NBW ongemoeid. Daarin staat dat rechtshandelingen die al zijn verricht voor de inwerkingtreding van nieuwe wetgeving onaantastbaar zijn. Een voorbeeld van zo'n rechtshandeling is de stilzwijgende verlenging van een abonnement. Stilzwijgende verlengingen van abonnementen die voor 1 december as hebben plaatsgevonden blijven dus hoe dan ook geldig, ze mogen 'uitfaseren' en abonnees zijn dus gehouden deze abonnementen uit te dienen, zelfs wanneer de reparatiewet zou worden ingevoerd.

De Eerste Kamer heeft op 29 november het reparatiewetsvoorstel op verzoek van Martijn van Dam zelf niet behandeld. Of en zo ja wanneer dit alsnog gaat gebeuren is niet bekend. Zolang de reparatiewet niet is aangenomen door de Eerste Kamer en is gepubliceerd in het Staatsblad heeft deze nog geen werking en gelden dus de algemene regels van overgangsrecht. Lopende abonnementen die al zijn verlengd voor eventuele inwerkintreding van de reparatiewet moeten hoe dan ook worden uitgediend, of de reparatiewet nu wordt aangenomen of niet. De reparatiewet is feitelijk alleen relevant voor algemene voorwaarden die op 1 december 2011 al in gebruik waren. Die kunnen vernietigbaar worden als de reparatiewet van kracht wordt.

De ondernemer die in de uitoefening van zijn bedrijf of beroep:

1. producten in een verpakking aan een ander ter beschikking stelt; of
2. verpakkingen aan een ander ter beschikking stelt die zijn ontworpen en bedoeld om op het verkooppunt te worden gevuld (dit zijn de “last minute-verpakkingen”). Zie tevens de vraag 'Wat zijn de meest voorkomende verpakkingen?'.

Bij HOI, Instituut voor Media Auditing.  HOI is een onafhankelijke organisatie met als doel het publiceren van betrouwbare, onderling vergelijkbare en overzichtelijke oplagecijfers of andere verspreidingsdata van in Nederland verschijnende media. Door het verzamelen, specificeren, controleren en publiceren van oplages per kwartaal levert HOI een belangrijke bijdrage aan de 'accountibility' van reclamebestedingen van adverteerders.
Zie www.hoi-online.nl

Nee. De wetswijziging betreft met name de beëindiging van stilzwijgend voortgezette abonnementen. De initiatiefnemer van het wetsvoorstel wilde consumenten vooral beschermen tegen verplichtingen die zij onbewust aangaan. Abonnementen voor bepaalde tijd die bewust door de abonnee zijn aangegaan, bijvoorbeeld door het invullen van een antwoordkaart of webformulier, blijven hem ook na 1 december 2011 binden voor de duur van zijn abonnement. Een bewust afgesloten jaarabonnement kan dus ook onder de nieuwe wet niet tussentijds worden beëindigd. Uitzondering: abonnementen die bewust worden aangegaan voor een periode van langer dan een jaar mogen na het eerste jaar in principe tussentijds worden beëindigd door opzegging met inachtneming van een opzegtermijn van één maand. Dit is alleen anders wanneer de uitgever kan aantonen waarom het redelijk is de abonnee te houden aan de volledige abonnementstermijn of aan een langere opzegtermijn. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn wanneer de abonnee een kostbaar cadeau of een aanzienlijke korting heeft ontvangen als beloning voor zijn langdurige loyaliteit.

Bij het ISSN Centrum Nederland van de Koninklijke Bibliotheek (KB) kunt u -zonder kosten- voor een tijdschrift of andere seriële Nederlandse uitgave een International Standard Serial Number aanvragen, mits de publicatie voldoet aan de opnamecriteria van het Depot van Nederlandse Publicaties. Bij levering aan het depot wordt de titel met ISSN opgenomen in de Nederlandse Bibliografie en in de wereldwijde ISSN-database.

Aan payrolling is niets illegaals, maar of het voor de gemiddelde uitgeverij erg zinvol is er gebruik van te maken is nog maar de vraag.

Als een ‘freelancer’ door zo’n bureau wordt verloond zijn de inhoudingen al geregeld en dan is een VAR overbodig. De VAR is tenslotte bedoeld om te bewijzen waarom de opdrachtgever juist géén inhoudingen heeft gedaan. Het is ook een constructie die voor serieuze ondernemers (die ook zonder moeite een VAR-WUO zouden krijgen) helemaal niet aantrekkelijk is, want dit soort werknemerachtige zaken staan in de weg aan fiscale ondernemersfaciliteiten, zoals aftrekposten.

Eigenlijk is payrolling bijna hetzelfde als  inzetten van uitzendkrachten: je koopt het risico van werknemerschap af door inzet van een tussenpersoon. Payrolling kan een behoorlijk kostbare oplossing zijn, zeker wanneer het duidelijk is dat de opdrachtgever echt niet in gezag staat ten opzichte van een freelancer, wanneer de freelancer hoofdzakelijke royaltyinkomsten geniet, als hij zelfstandig ondernemer is met een VAR-WUO of DGA of wanneer hij een ander hoofdberoep heeft.  In de uitgeefsector is er bij creatieve beroepen meestal goed aannemelijk te maken dat die gezagsrelatie ontbreekt. Het overgrote deel van de auteurs en redactiemedewerkers (99% van het totaal) valt onder één van die andere uitzonderingen. Het risico is voor die freelancers dan ook zo beperkt dat het jammer zou zijn om veel geld te besteden aan het afkopen ervan via een payrollingbureau.

Wel kan het voor uitgevers prettig zijn de administratie en controle rondom de inzet van freelancers uit te besteden aan een payrollbureau met verstand van zaken. Bij veel boekhouders ontbreekt die gespecialiseerde kennis. Het NUV heeft in dit kader een contract gesloten met P/Flex, onderdeel van Randstad. Met de samenwerkingsovereenkomst biedt het NUV u de mogelijkheid om tegen gunstige voorwaarden gebruik te maken van de diensten van P/flex. Zie ook de informatie op de NUV site hierover.

Dit antwoord is afgeschermd en alleen zichtbaar voor specifieke leden. U kunt inloggen om te kijken of deze content voor u beschikbaar is.

Dit antwoord is afgeschermd en alleen zichtbaar voor specifieke leden. U kunt inloggen om te kijken of deze content voor u beschikbaar is.