Aan payrolling is niets illegaals, maar of het voor de gemiddelde uitgeverij erg zinvol is er gebruik van te maken is nog maar de vraag.

Als een ‘freelancer’ door zo’n bureau wordt verloond zijn de inhoudingen al geregeld en dan is een VAR overbodig. De VAR is tenslotte bedoeld om te bewijzen waarom de opdrachtgever juist géén inhoudingen heeft gedaan. Het is ook een constructie die voor serieuze ondernemers (die ook zonder moeite een VAR-WUO zouden krijgen) helemaal niet aantrekkelijk is, want dit soort werknemerachtige zaken staan in de weg aan fiscale ondernemersfaciliteiten, zoals aftrekposten.

Eigenlijk is payrolling bijna hetzelfde als  inzetten van uitzendkrachten: je koopt het risico van werknemerschap af door inzet van een tussenpersoon. Payrolling kan een behoorlijk kostbare oplossing zijn, zeker wanneer het duidelijk is dat de opdrachtgever echt niet in gezag staat ten opzichte van een freelancer, wanneer de freelancer hoofdzakelijke royaltyinkomsten geniet, als hij zelfstandig ondernemer is met een VAR-WUO of DGA of wanneer hij een ander hoofdberoep heeft.  In de uitgeefsector is er bij creatieve beroepen meestal goed aannemelijk te maken dat die gezagsrelatie ontbreekt. Het overgrote deel van de auteurs en redactiemedewerkers (99% van het totaal) valt onder één van die andere uitzonderingen. Het risico is voor die freelancers dan ook zo beperkt dat het jammer zou zijn om veel geld te besteden aan het afkopen ervan via een payrollingbureau.

Wel kan het voor uitgevers prettig zijn de administratie en controle rondom de inzet van freelancers uit te besteden aan een payrollbureau met verstand van zaken. Bij veel boekhouders ontbreekt die gespecialiseerde kennis. Het NUV heeft in dit kader een contract gesloten met P/Flex, onderdeel van Randstad. Met de samenwerkingsovereenkomst biedt het NUV u de mogelijkheid om tegen gunstige voorwaarden gebruik te maken van de diensten van P/flex. Zie ook de informatie op de NUV site hierover.